Afgelopen zaterdag stond de inhaalwedstrijd gepland tegen de Granaet. Beide ploegen hadden elkaar dit zaalseizoen nog niet getroffen en toch stond er nog wat op het spel. Officiële degradatie is namelijk pas een feit als het verschil ook echt feitelijk zo groot is dat het niet meer te overkomen is. Wanneer Quick’21/V&V alle wedstrijden nog zou winnen (wat niet onmogelijk is), zou het boven de Granaet eindigen (mits zij ook zouden verliezen van Wêz Handich). Het bleek een spannende wedstrijd.

Om 14.00 uur werd de wedstrijd ingefloten door scheidsrechter F. Deli. Al gauw bleek dat de Grenaet een strijdplan had om de doelpuntenmachine van klasse 1A te stoppen en jawel, dat was met: achter verdedigen. Het vak van Remco Schraa trok zich hier niets van aan en zette de aanvallen sterk neer met veel schoten en een goede rebound. In het andere vak heerste vooral veel onrust, wat tot de nodige frustratie leidde. De Graneat wist een voorsprong naar zich toe te trekken in de pauze: 12-8.

De knop moest om: de minset moest positief blijven. Even twijfelde coach Hendrik de Jong om het hele vak te wisselen, maar gelukkig was daar uiteindelijk toch Jan Auke Kooistra die het gat van de korf weer had gevonden. Ilse Bosma en Niels Bosma kwamen in de ploeg en dus tijd om ons niet zomaar gewonnen te geven. Blijkbaar schrok de Granaet hiervan, want na een 15-8 achterstand, werd er teruggekomen tot 19-19. Na de nodige strafworpen gemist te hebben, gooide Ilse Bosma uiteindelijk in de laatste minuut de 20-20 erin. De Granaet kreeg nog 20 seconden om de winnende goal te maken, maar de haast om te scoren leken zij niet te voelen. En dus werd er geëindigd met een 20-20 gelijkspel en voelt het als een gewonnen punt.

Maar ook: degradatie. En dat is balen, maar lag ook in de lijn der verwachting. En daarom is het juist nu het doel om de eerste klasse in stijl te verlaten door de laatste twee wedstrijden te winnen. Op 7 maart spelen we om 17.00 uur tegen Pallas in Leeuwarden.